(5237 S. K. m. 7, 50, 51, 191) (5271 S. K. m. 231)
Dava: Müstehcenlik, 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklarla Diğer Aletler Hakkında Yasaya muhalefet ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından sanık A. O.'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkumiyetine dair Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 6.3.2007 gün ve 2006/602 Esas, 2007/113 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillerle, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Sanık müdafii esas hakkındaki savunmasında lehe olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde 6136 Sayılı Yasaya Muhalefet suçundan kurulan hükümde 5237 Sayılı T.C.K.nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda herhangi bir karar verilmemesi,
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak ise, 5560 Sayılı Kanunla değişik 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 191. maddesinin 2. fıkrasının sanık lehine olduğunun kabulüyle sanığa ceza tayin edilmeden önce tedaviye ve denetimli serbestlik altında bulundurulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bu hükümle yetinilip tedavi ve denetimli serbestlik hükümlerine uyup uymayacağı beklenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine 5237 Sayılı T.C.K.nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik altında tutulmasına karar verilen sanığın ayrıca aynı Kanunun 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına hükmolunması,
Sanık hakkında Müstehcenlik ve 6136 Sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklarla Diğer Aletler Hakkında Yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak; hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5237 Sayılı T.C.K.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 Sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrasıyla değişik C.M.K.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek C.M.U.K.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy