Reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinden verilen 12.03.2009 gün ve 2007/831 Esas, 2009/136 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdurenin 17.09.2008 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olup davaya katılmak istediğini belirtmesine rağmen mahkemece bu konuda herhangi bir karar verilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizcede benimsenen 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda tereddüt bulunmadığı ve mağdure vekilinin de hükmü temyiz ederek katılma iradesini sürdürdüğü anlaşıldığından, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure Gamze Çevikkan'ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan görülen davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'nin katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle katılan mağdure vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca, sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan 1200 TL'den ibaret adli para cezasına ilişkin hüküm cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte olup temyizi kâbil olmadığından ve bu suçun mağdurunun kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanunî temsilcisileri olup katılan mağdure vekilinin temyiz ... bulunmadığından, sanık müdafiin ve katılan mağdure vekilinin bu hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 51/1. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olup olmadığına karar verilirken, CMK.nın 231. maddesinde öngörülen koşullar tartışılarak bir sonuca varılması gerekirken genel bir gerekçe ile takdiren denilmek suretiyle değerlendirme yapılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.