Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2009 gün ve 2009/188 Esas, 2009/496 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdure ...’in, sanık ...'dan şikâyetçi olmadığı, bu sanık yönünden davaya katılmak istemediği, mahkemece de bu sanık yönünden de dava ve duruşmalara katılmasına karar verilmediği anlaşmakla, katılan vekilinin, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin katılanlar vekilinin, sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına, müşteki ...’ün beyanlarına, tanık ... ve ...’ın soruşturma aşamasındaki samimi ifadelerine ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların suç tarihinde nüfus kayıt örneğine göre 08.01.1993 doğumlu olup 18 yaşını bitirmeyen mağdureyi fuhuş yapması için ikna etmeye çalıştıkları, mağdurenin annesi müşteki ...’e mağdurenin fuhuş yapmasına izin vermesi için para teklif ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanıkların TCK.nın 227/1. maddesinde düzenlenen çocuğu fuhşa teşvik etme suçunu işledikleri sabit olduğu halde mahkemece, oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle sanıkların beraatlerine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.