Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...’un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Giresun Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2010/259 Esas, 2010/299 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.
Giresun Devlet Hastanesinden alınan 19.10.2010 tarihli yazı içeriğine göre, mağdurenin 08.12.1994 tarihinde hastanede doğduğunun tespit edilmesi karşısında tebliğnamedeki mağdurenin yaşının araştırılması gerektiğinden bahisle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin ruh sağlığına ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Trabzon Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 09.04.2010 tarihli raporda "hafif depresif ve anksiyetik ögelerin bulunduğunun tespit edilmiş olması ve mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığına ilişkin raporların çocuk psikiyatrisi uzmanı tarafından verilmemiş olması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten, mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla hükme varılması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.