Fuhuş suçundan (2 kez) sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan (2 kez) mahkûmiyetine dair Gerede Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.11.2008 gün ve 2006/190 Esas, 2008/216 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğinin; Tebligat Tüzüğünün 28 ve 55. maddeleri çerçevesinde yapılacak araştırma ile belirlenecek adresine yapılması gerektiği, adres araştırılması yapılmaması nedeniyle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından; 26.11.2008 tarihli hükme yönelik sanığın 23.06.2009 tarihinde verdiği dilekçesinin eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip işin esasına yönelik inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 227/2. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezası tayini de gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca sanığın, aynı mağdureye karşı fuhuş suçunu birden fazla işlediği halde TCK.nın 43. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin, 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet ..., vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün bu sebepden dolayı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümde TCK.nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümlerden çıkartılarak yerlerine “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.12.2012 tarihinde eleştiri yönünden kısmen karşı oy, düzelterek onamaya ilişkin olarak oybirliğiyle karar verildi.
KARŞI OY:
Fuhuş suçunun hukuki yapısında “teselsül” de mevcut olduğu halde, TCK.nın 43. maddesi gereğince cezanın artırılması gerektiğine ilişkin sayın çoğunluğun eleştirisine katılamıyorum.