Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.06.2009 gün ve 2007/238 Esas, 2009/511 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, aynı mahkemece bu istemin reddine ilişkin olarak verilen 20.10.2009 gün ve 2007/238 Esas, 2009/221 Değişik İş nolu Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMUK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yolu ve başvuru süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüyle, sanık müdafiin temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK.nın 226/3-2. maddesi uyarınca hürriyeti bağlayıcı cezanın yanında adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.