Fuhuş suçundan sanıklar ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilern 09.12.2009 gün ve 2006/418 Esas, 2009/1014 Karar sayılı hükümler ile sanık ...'ın vâki temyiz isteminin reddine ilişkin aynı Mahkemece verilen 23.08.2010 günlü Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıkların yokluklarında verilen 09.12.2009 tarihli kararın sanık ...'ın kovuşturma aşamasında, sanık ...'in de soruşturma ve 08.06.2010 havale tarihli temyiz dilekçesinde vermiş oldukları adreslerine usule uygun olarak Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca 30.03.2010 ve 31.03.2010 tarihlerinde tebliğ edildiği, keza kararda başvurulacak kanun yolu, süresi ve merciin açıkca gösterildiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.10.2010 gün ve 2010/169-188 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere; kararda sadece başvuru şeklinin gösterilmemiş olmasının "kanun yolu süresinin" işlemeye başlamasını engellemeyeceği, zira belirtilen sürede yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılmanın, 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği, başvuranın haklarının ortadan kalkmayacağı anlaşıldığından, sanık ...'in 21.05.2010 tarihinde yasal bir haftalık süreden sonra yaptığı temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ...'ın süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının rediyle 23.08.2010 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 24.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.