Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.09.2010 gün ve 2010/373 Esas, 2010/357 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Tayin edilen cezanın miktarına göre, sanık ... müdafiin duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdura karşı işlediği kasten yaralama suçundan dolayı hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CMK.nun 231/6’ncı bendinde öngörülen nesnel ve öznel koşulların bulunup bulunmadığı tartışılarak, TCK.nun 62. maddesinin uygulanma nedenleri ile çelişmeyecek yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yetersiz ve CMK.nun 231/6-b fıkrası ile çelişen gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321 maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.