Sarkıntılık, müessir fiil, reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve tehdit suçlarından sanık ..., mala zarar verme ve müessir fiil suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma ve tehdit eylemleri reşit mağdureyi zorla alıkoyduktan sonra hiç bir şehevi harekette bulunmaksızın kendiliğinden serbest bırakma suçu kabul edilerek bu suçtan ve sarkıntılık ile müessir fiil suçlarından mahkûmiyetine; sanıklar ... ile ...'nin müessir fiil suçundan mahkûmiyetlerine, mala zarar verme suçundan beraatlerine; sanık ...'nin ise atılı suçlardan beraatine dair, İzmir 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2007 gün ve 2006/177 Esas, 2007/29 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:
Sanıklar ... ile ... hakkında müessir fiil suçundan dolayı kurulan hükümlerin 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nun 305. maddesi uyarınca temyizi kabil olmadığından katılan vekilinin bu sanıklara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mahkemece oluşa uygun şekilde sanığın mağdureye sarkıntılıkta bulunduğunun kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 429/1. maddesi uyarıca cezalandırılması yerine, koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 432. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, bu yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif cezadan ötürü ikinci kez ve başka bir biçimde yararlandırılması anlamına geleceğinden, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.03.2004 gün ve 2004/6-41 Esas, 2004/70 sayılı kararında da açıklandığı üzere, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye de iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ... ile ... haklarında verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında reşit mağdureyi zorla alıkoyduktan sonra hiç bir şehevi harekette bulunmaksızın kendiliğinden serbest bırakma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle ONANMASINA,
Sanık ... hakkında müessir fiil ve sarkıntılık suçlarından kurulan hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan kanunun 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğname gibi BOZULMASINA, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy