Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ... yapılan yargılaması sonunda; cezai sorumluluğunun bulunmaması nedeniyle hakkında ceza tertibine yer olmadığına dair Batman Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2007 gün ve 2006/154 Esas, 2007/236 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi müşteki ve mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi olan müşteki ile mağdure ve vekilinin davaya katılmak istediklerini beyan etmelerine karşın CMK.nın 238/2. maddesi gereğince katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de; CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören müşteki ile küçük mağdurenin şikâyetçi olup davaya katılmak istediklerini beyan ettikleri, zorunlu vekilin de sanığın cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere müşteki ile küçük mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören müşteki ... ile mağdure ... davaya katılmasına ve vekil Av. ...'ın katılanlar vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza tertibine yer olmadığına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.