Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru sayılarak atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2007 gün 2007/149 Esas, 2007/231 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2.000,00 TL'ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte olup, sanığın katılan ...'a yönelik hakaret suçundan verilen tür ve miktarı itibarıyla kesin olan ceza hükmünün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin diğer suçlardan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın görevliye hakaret eyleminin ayrı bir suç oluşturduğu gözetilmeden, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğundan söz edilerek ve sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunda eylemini birden fazla kolluk görevlisine karşı gerçekleştirmesine karşın, TCK.nın 43/2. maddesinin uygulanmaması, sanığın mağdurlar ..., Suzan ve İbiş'i evin odasına soktuktan sonra odanın kapısını kapatması şeklindeki eyleminde her bir mağdura karşı ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın eylemlerinin tek suç kabulu ile TCK.nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanığın CMK.nın 231/6-a maddesi uyarınca silinme koşulu oluşmayan kasıtlı bir suçtan sabıkası olduğundan görevi yaptırmamak için
direnme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceğinden bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanıkla ilgili olarak TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velâyet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksunluğun sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, kanuna aykırı olduğundan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümler hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “sanık hakkında TCK.nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy