Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kötü muamele suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Genç Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.11.2008 gün ve 2008/195 Esas, 2008/232 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Ayrıntıları Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.04.2008 tarih, 2008/1-22 Esas ve 2008/80 Karar sayılı ilamında da belirtildiği şekliyle, sanığın akıl hastası olması durumunda yapılacak uygulamanın sınırlarını belirleme açısından, işlenen fiilin bir suçu oluşturup oluşturmadığı, eğer oluşturuyor ise suç vasfının belirlenmesi ve gerek sübuta ve gerekse vasfa ilişkin gerekçeli değerlendirmenin her bir suç için CMK.nın 230/1-b maddesi gereğince ayrı ayrı hükümde tartışılması suretiyle 5271 sayılı CMK.nın 223/3-a maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı TCK.nın 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken; sübuta yönelik değerlendirme yapılmaksızın gerekçesiz olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Tam akıl hastalığı sebebiyle ceza ehliyetinin bulunmadığından bahisle hakkında 5237 TCK.nın 32/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 57/1. madde ve fıkrası uyarınca, yüksek güvenlikli bir sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına, aynı maddenin 2. fıkrası gereğince de “hakkında güvenlik tedbirine hükmedilmiş olan akıl hastası, yerleştirildiği kurumun sağlık kurulunca düzenlenen raporda toplum açısından tehlikeliliğinin ortadan kalktığının veya önemli ölçüde azaldığının belirlenmesi üzerine mahkemece serbest bırakılmasına” karar verilmesi gerekirken hükmün infazını kısıtlar şekilde “sanığın bulunduğu yere en yakın olan Elazığ Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde, tehlikeliliğinin ortadan kalktığı anlaşıldığından 5 yıl müddetle 6 ay aralıklarla 5237 sayılı TCK.nın 57. maddesindeki güvenlik tedbirlerinden kontrol muayenesinin yaptırılmasına” karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.