Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; mahkûmiyetlerine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.02.2006 gün ve 2005/420 Esas, 2006/88 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili kıyaslama ve lehe kanun belirlemesinin hükmün gerekçe bölümünde yapılarak, hüküm fıkrasında lehe kabul edilen kanun uyarınca uygulama yapılması gerekirken, hüküm bölümünde hem 5237 sayılı hem de 765 sayılı TCK.ları ile ayrı ayrı uygulama yapılarak, karar kesinleştiğinde infazın 5237 sayılı Kanuna göre kurulan hüküm üzerinden yapılmasına karar verilerek, hükümde ve uygulamada karışıklığa neden olunması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.