Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'in yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Akdağmadeni Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2009 gün ve 2008/195 Esas, 2009/123 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince hükümlerde başvurulacak kanun yolu, süresi, merci ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 sayılı Kararında açıklandığı üzere; aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, sanıkların yokluğunda verilen 06.05.2009 günlü hükümde ise başvuru şeklinin belirtilmemesi nedeniyle aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanıkların kusurunun bulunmadığı ve eski hale getirme nedeninin oluştuğu nazara alınıp, hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin 01.02.2010 tarihli dilekçesinin süresinde verilmiş temyiz başvurusu olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık ... hakkında atılı suçtan kurulan hükme ilişkin olarak, dosya kapsamına göre sanıklar ... ve ... ile soruşturma sırasında dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edilen Mustafa'nın, mağduru mermer dükkanına götürmelerinden sonra sanık ...'nin, yanlarına gelip mağdura vurarak kasten yaralama suçunu işlediği, diğer sanıkların gerçekleştirdikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna katılmadığı gözetilmeden sanığın kasten yaralama suçu nedeniyle mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
Dosya kapsamına göre, sanık ... ile dosyası yaş küçüklüğü nedeniyle tefrik edilen ... aşamalardaki beyanlarında, mağdurun olay öncesinde kendilerini kovaladığını iddia etmeleri ve sanık ...'ın da beyanlarının bu doğrultuda olması karşısında her üç sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.