Çocuk düşürtme ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ... ile çocuk düşürtme suçundan sanık ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğunun kabulü ile şikâyet yokluğundan kamu davasının düşmesine ve sanıkların diğer atılı suçtan beraatlerine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.03.2010 gün ve 2009/331 Esas, 2010/92 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdurenin 15.12.2009 tarihli celsede sanıktan şikâyetçi olup katılma talebinde bulunduğu, mahkemece mağdurenin soruşturma sırasında sanıktan şikâyetçi olmadığı gerekçesi ile katılma talebinin reddedildiği, ancak soruşturmada şikâyetçi olmamasının yargılama sırasında davaya katılmasına engel teşkil etmeyeceği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'ın davaya katılmasına karar verilerek katılan vekilinin de temyizi üzerine yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin süre tutum dilekçesinden tüm hükümleri temyiz ettiği halde, sanık ... hakkında çocuk düşürtme suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.