Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ..., şantaj suçundan katılan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.07.2009 gün ve 2007/896 Esas, 2009/648 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile katılan sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Katılan sanık ...'ın cinsel ilişki yaşadığı, mağdure ... ile birlikte iken çektiği görüntüleri telefondan CD'ye aktarıp kendisinden ayrılması halinde görüntüleri ailesine ve kocasına göndereceği biçimindeki sözlerin TCK.nın 107/1. maddesinde, hakkında olan bir şeyi yapacağı veya yapmayacağından bahisle bir mağdura kanuna aykırı veya yükümlü olmadığı bir şeyi yapmaya veya yapmamaya ya da haksız çıkar sağlamaya yönelik eylem olarak değerlendirilemeyeceği ve mağdure ...'in, sanık ... ile evli olduğu halde katılan sanık ... ile ilişkide bulunmasının aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüklerine aykırılık oluşturduğu ve katılan sanık ...'nin sözü edilen mağdureyi kendisinden ayrılmasına yönelik eyleminin hukuka uygun olduğu, şantaj suçunun düzenlendiği TCK.nın 107/1. maddesi hükmüne yanlış anlam verilerek beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi ,
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı, kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri bakımından cezanın infazının tamamlanmasına kadar uygulanacağı gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki hakların tamamından yoksunluğun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmesi,
Sanıkların gözaltında kaldıkları tarih ve sürenin hüküm başlığına yazılmaması suretiyle CMK.nın 232/2-d. maddesine aykırı davranılması,
Suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki gösterdikleri pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyecekleri konusunda kanaat oluştuğundan dolayı cezaları ertelenen sanıklar hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının gözetilmemesi ve yargılama sürecindeki gösterdikleri pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyecekleri konusunda kanaata varılarak cezalarının ertelenmesine karar verildikten sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu tartışılırken suç işlemekten çekinecekleri hususunda kanaate varılamadığından CMK.nın 231. maddesinin uygulanmaması sureti ile çelişkiye düşülmesi,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde 18 yaşından küçük sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 31/3. maddesi ile indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,
5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 4. fıkrasına aykırı olarak, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış sanık hakkında aynı kanun maddesinin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin hüküm başlığına yazılmaması suretiyle CMK.nın 232/2-d. maddesine aykırı davranılması,
Suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan dolayı cezası ertelenen sanık hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığının gözetilmemesi ve yargılama sürecindeki gösterdiği
pişmanlık nedeniyle tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaate varılarak cezanın ertelenmesine karar verildikten sonra, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu tartışılırken suç işlemekten çekineceği hususunda kanaate varılamadığından CMK.nın 231. maddesinin uygulanmaması sureti ile çelişkiye düşülmesi,
Kanuna aykırı, katılan sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... un müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.