Irza geçme ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ... ile zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.11.2005 gün ve 2005/158 Esas, 2005/129 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve incelemenin de sanıklar müdafii tarafından duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 20.02.2008 Çarşamba saat 14.00’e duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmiş, gelen olmadığından incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna 11.05.2005 tarih ve 5347 sayılı Kanunun 3. maddesi ile ekli Geçici 1. maddesi "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce ceza mahkemelerinde açılmış bulunan davalardaki şahsi hak talepleri, görevsizlik kararı verilmeyerek bu mahkemelerce sonuçlandırılır" hükmüne amir olduğundan, tebliğnamedeki katılanın manevi tazminat talebi hakkında hukuk mahkemesinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Tüm sanıklar haklarında zorla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen, sanıklar müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince uygulama yapılırken, aynı maddenin 3. fıkrası gözetilmeksizin 53/1-c madde ve bendinde sayılan velayet ..., vesayet veya kayyımlığa ait kendi alt soyu üzerindeki hakların koşullu salıverilmeye kadar kısıtlanması yerine infaz süresince yoksun bırakılma kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy