Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2009 gün ve 2008/502 Esas, 2009/198 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17.10.2006 gün, 2006/5-165 Esas, 2006/213 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; soruşturmanın, bu sürecin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet Savcısının suç öğrenmesiyle başlayacağı, dosya kapsamından suçun kolluğa ihbar edildiği anlaşılmakta ise de, somut herhangi bir soruşturma işleminin yapılmadığı, suçun Cumhuriyet Savcısına intikal etmediği aşamada mağdurenin güvenli bir yere bırakıldığı, ayrıca arabaya bindirdikleri sırada mağdurenin parmağında meydana gelen basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralanmanın da TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu, mağdurenin ayrıca şahsına bir zarar verilmediği anlaşıldığından TCK.nın 110. maddesinin koşulları oluştuğu gözetilmeden anılan maddenin uygulanmayarak fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.