Zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; müessir fiil suçundan mahkûmiyetine, zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan beraatine dair Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2005 gün ve 2005/108 Esas, 2005/155 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında müessir fiil suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, kesin nitelikte olan hükmün 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs suçundan verilen hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
28.04.2005 tarihli iddianamede sevk ve anlatım bölümünde sanık hakkında mağdureyi zorla kaçırmaya eksik teşebbüs suçundan dava açıldığı, yaralama suçundan açılmış ya da birleştirilmiş bir dava bulunmadığı, sanığa kasten yaralama suçundan ek savunma ... verilip davaya konu fiilin bir bütün olarak kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, ayrıca zorla kaçırıp alıkoyma suçundan da delil yetersizliğinden vasıftan beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.