Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Kahta Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.10.2008 gün ve 2007/225 Esas, 2008/437 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ve katılan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Cumhuriyet Savcısının 30.10.2008 tarihli hükmü CMUK.nın 310. maddesine göre yasal bir aylık süreden sonra 30.12.2008 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinden, süresi içinde yapılmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİ ile, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Kanunun 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, katılanın yokluğunda 30.10.2008 tarihinde verilen kararda ise başvuru şekli gösterilmediğinden usul hükümlerine aykırı davranıldığı gibi katılana doğrudan Tebligat Kanunu 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından katılanın 26.05.2009 günlü temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, sanığın, resmi nikahlı eşi mağdure ile aralarında geçimsizlik bulunduğu, sanığın olay günü misafirliğe giden mağdureyi telefonla arayarak eve gelmemesini söylediği, mağdurenin eve girmesini engellemek için kapı kilidini değiştirdiği, mağdurenin dışarıda kalması ve gidecek yerinin de bulunmaması üzerine kolluğa müracaatta bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın TCK.nın 232/1. maddesi gereğince kötü muamele suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde ve yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.