Cinsel taciz ve yaralama suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2007 gün ve 2007/113 Esas, 2007/502 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1. maddesi uyarınca cinsel taciz suçundan kurulan 1800 TL'den ibaret adli para cezasına ilişkin hüküm cezanın tür ve miktarına göre kesin nitelikte olup temyizi kâbil olmadığından bu suça yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin yaralama suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden önce 19.12.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23 ve hükümden sonra yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi karşısında, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının mahkemece karar yerinde tartışılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.