Cinsel taciz suçundan sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 7. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 05.10.2009 gün ve 2009/987 Esas, 2009/1779 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure anlatımları, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın otomatik merdivendeyken, ön tarafında bulunan mağdurenin eteğinin altından cep telefonu ile görüntü kaydı yapması şeklindeki eyleminin TCK.nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Uygulamaya göre de;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde yer alan güvenlik tedbirlerine hükmedilmemesi,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılan mağdurenin dosyaya yansıyan maddi bir zararının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında katılanın zararının giderilmemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy