Kötü muamele ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılaması sonunda; kötü muamele suçundan beraatine diğer atılı suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.03.2009 gün ve 2007/431 Esas, 2009/314 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mağdurlar ... ve Arzu hakkında koruma kararının bulunmadığı bu nedenle katılan Sosyal Hizmetler Çocuk Esirgeme Kurumu vekilinin bu mağdurlar yönünden hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddiyle, incelemenin sanığın mağdure Leman’a karşı işlediği kötü muamele suçundan yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:
Sanığa atılı suçun 765 sayılı TCK.nın 477. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, 01.02.2005 olan suç tarihiyle inceleme tarihleri arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 15.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.