Çocuğun basit cinsel istismarına teşebbüs sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 2009/52 Esas, 2009/498 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Kayden 02.10.2000 ve 02.10.2002 doğumlu olup mahkemece beyanının alındığı 31.03.2009 tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdureler ile annesi müşteki ...'ın sanıktan şikâyetçi olduğu, mahkemenin müşteki ...'ın katılmasına karar verdiği, ancak suç tarihinde 15 yaşını doldurmamış mağdurelere CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu vekilin sanığın cezalandırılmasını talep ettiği, mahkemenin mağdureler vekiline CMK.nın 238/2. maddeleri gereğince davaya katılıp katılmak isteyip istemediği sorulmadan hüküm kurulmuş ise de;
CMK.nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, suçtan zarar gören mağdureye baroca tayin edilen zorunlu vekilin sanığın cezalandırılmasını isteyip, mahkemece verilen hükümleri de temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdureler ... ve ...'ın zorunlu vekili Av. ...'ın katılan mağdureler vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan mağdureler vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.