Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.02.2008 gün ve 2006/603 Esas, 2008/32 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, temyiz edilen kararda ise temyizin şekli gösterilmeyerek usul hükümlerine ayrılık yapıldığı, bu hususun CMK.nun 40/2. maddesi uyarınca eski hale getirme yoluyla süresinde yapılmış temyiz istemi niteliğinde olduğu kabul edilip temyiz talebinin reddine dair 15.12.2008 tarihli kararın hukuki değerlerden yoksun, yok hükmünde bulunduğu gözetilerek işin esasına ilişkin inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelemeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.