Fuhuş suçundan sanıklar ..., ..., ... ... ve ...’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2007/165 Esas, 2010/411 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece verilen 21.12.2011 gün ve 2007/165 Esas, 2010/411 Karar sayılı hükümlerin son fıkrasında Anayasanın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine aykırı olarak başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri gösterilmediğinden, aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde sanık ...'in kusurunun bulunmadığı nazara alınarak istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 2007/165 Esas ve 2010/411 D. İş sayılı 24.03.2011 günlü kararının kaldırılarak işin esasına ilişkin yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Sanıkların birden fazla mağdura karşı fuhuş suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında mağdur sayısınca suç oluşacağı gözetilmeden, tek suç kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması ve TCK.nın 227/1. maddesi uyarınca verilen hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmetmek gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.