Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 2008/140 Esas, 2010/16 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdur vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan mağdurun aşamalarda istikrar gösteren ve samimi bulunan anlatımları, tanıklar ... ve ...'ın mağdurun anlatımlarını doğrular mahiyetteki beyanları, olayın kolluğa intikal biçimi ve olayın hemen akabinde mağdurun Derik Devlet Hastanesinden aldırılan raporunda anal bölgede hiperemi tespit edildiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde çocuk olan mağdurun Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden, bir çocuk psikiyatrisinin zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulunun teşekkülüne göre oluşturulmuş en az 5 kişilik bir heyetten raporunun aldırılarak 103/6. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinden sonra sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.