Cinsel taciz suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair İzmir 6. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 18.12.2007 gün ve 2007/258 Esas, 2007/1795 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin samimi anlatımı, annesi tanık ...’ın mağdurenin anlatımına uyan beyanı ve tüm dosya içeriğinden; sanığın olay günü mağdure ile birlikte bindiği asansörde “... bugün seni çok aradım... aklımda hep sen vardın...sana mutluluk, huzur hissedeceğin bir hap vereyim ” dediği, asansörden kendi evinin bulunduğu katta inmeyerek, mağdurenin evinin bulunduğu üst kata mağdure ile birlikte çıkarak, önce elini kapıya dayayarak mağdurenin inmesine engel olup, "Bir kere öpeceğim” dedikten sonra mağdurenin, sanığın koltuğunun altından asansör kapısını açıp, dışarı çıkması üzerine sanığın da mağdurenin peşinden asansörden indiği ve "geleyim mi, bir kere öpeceğim" demek suretiyle, TCK.nun 105/1. maddesinde tanımlanan suç kanıtlandığı halde, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.