Fuhuşa teşvik ve aracılık etmek suçundan sanık ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 227/2, 62, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 5.000 Yeni Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2005 tarihli ve 2004/374 Esas, 2005/512 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden sanık hakkında anılan Kanunun 58/6. maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair, Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2010 tarihli ve 2009/491 Esas, 2010/335 sayılı Kararını kapsayan dosyanın, 01.01.2009 tarihinden itibaren Yeni Türk Lirası ibaresindeki Yeni kelimesinin kaldırıldığı gözetilmeden uygulama yapılmasının mahallinde düzeltilebilir eksiklik olduğu düşünülerek dosyanın incelenmesinde;
Sanığın tekerrüre esas alınan Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2005 tarihli ve 2004/374 Esas, 2005/512 sayılı kararına konu 325 Yeni Türk Lirası adlî para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 19.08.2011 gün ve B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-22-5528-2011/10696/43833 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriğinin yerinde olduğu anlaşıldığından, Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2010 tarihli ve 2009/491 Esas, 2010/335 sayılı Kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, "sanığın daha önce Uzunköprü Sulh Ceza Mahkemesinin 2004/374 Esas, 2005/512 Karar numaralı ilamı ile tekerrüre esas sabıkası olduğundan sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 58/6. maddesi gereğince 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesine göre mükerrirlere özgü özel infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanığın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/4. maddesi gereğince cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına" şeklindeki uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.