Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından sanıklar ..., ... ve ..., kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.04.2009 gün ve 2008/1283 Esas, 2009/542 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., ... ve... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Oluşa göre, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu birden fazla mağdura yönelik tek bir fiille işlediklerinin anlaşılması karşısında haklarında TCK.nın 43/2. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içerisindeki adli sicil kaydından sanık ...'in daha önceden 6136 sayılı Kanuna muhalefetten mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231. maddesinden yararlanması mümkün bulunmadığından adı geçen sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar Metin, Arda ve Bayram hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.02.2009 gün ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı ilamda da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olması, manevi zararı kapsamaması, sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması ve suça konu eylem nedeniyle 5271 sayılı CMK.nın 231/6-c maddesinde öngörülen tazmini gereken bir maddi zararın da oluşmaması karşısında; anılan Kanunun 231/6-b maddesinde açıklanan "sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip, cezaları ertelenen sanıklar hakkında sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin gerekçeli olarak belirtilmesi yerine, zararın giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar .., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy