Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 2009/210 Esas, 2009/775 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oto alım satımıyla uğraşan sanık ...'ın tanık ...'ye alacağı karşılığında verdiği, sanık ...'in kayınvalidesine ait Şahin marka aracı geri almak için diğer sanıklar ..., ... ve ... ile temyize gelmeyen sanık ... da yanında olduğu halde; sanık ...'in kendisini polis olarak tanıtıp mağdur ...'i itekleyerek aracın olduğu yeri göstermesini sağlaması eyleminin, sanık ... bakımından TCK.nın 262. maddesinde öngörülen kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi, iteklemek suretiyle basit yaralamaya ilişkin aynı kanunun 86/2. maddesindeki yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden 109/2 maddesi uyarınca mahkûmiyete hükmolunması,
Sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın kamu görevlisinin usulsüz üstlenilmesi eylemine polis olmadıklarını bildikleri Devrim'i mağdura bildirmemeleri ve yanında bulunup onun sıfatını doğrulamaları suretiyle TCK.nın 37. maddesi uyarınca katıldıkları ve eylemlerinin TCK.nın 262. maddesinde öngörülen kamu görevini usulsüz üstlenme suçunu oluşturduğu, hürriyetten yoksun kılma suçunun unsurları bulunmadığı gözetilmeden TCK.nın 109/2. maddesi uyarınca hükümlülüklerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Sanık ...'ın adli sicil kaydına konu olan Ankara 11. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/1351 Esas, 2006/204 Karar sayılı ilamın onaylı örneği
dosyaya getirtilmediği gibi sözkonusu ilam ile 5237 sayılı TCK.nın 86/2. maddesi uyarınca tayin olunan 600 TL. adli para cezasının miktarı itibariyla 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan, sanık ... müdafii ile sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 325. maddesi uyarınca kararı temyiz etmeyen sanık ... hakkında kurulan hükme de bozmanın sirayetine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.