Irza geçme suçuna teşebbüs etmekten sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemin ırza geçme suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2005 gün ve 2003/174 Esas, 2003/226 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
14.11.2003 gün 2003/174 Esas, 2003/226 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından süresi içinde temyiz edilmesinden sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2005 tarihli yazısı ile yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.na göre yeniden değerlendirme için 5320 sayılı Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8. maddesi gereğince dava dosyasının iade edilmesi üzerine, mahkemece duruşma açılıp yeni hüküm kurulurken temyiz edilen ilk kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.06.2006 gün 2006/172-168 sayılı Kararında belirtildiği gibi geçerliliğini yitirmiş olması nedeniyle, CMK.nın 230/1. maddesinde belirtilen hususların hükümde gösterilmesi ve yeni bir uygulama yapılması gerektiği, önceki karara atıfta bulunmakla yetinmenin olanaklı olmadığı dikkate alınmadan, yazılı biçimde önceki ilamın uyarlanması şeklinde gerekçesiz hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.