Reşit olmayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2006 gün ve 2005/750 Esas, 2006/233 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak,
Şehvet hissi ile suç tarihinde reşit bulunan mağdereyi zorla kaçırıp alıkoyan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK.nın 429/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilip lehe kanun karşılaştırmasının buna göre yapılması yerine yazılı şekilde yapılan hatalı kıyaslama sonucu hüküm kurulması,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde a, b, d, e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki hak yoksunluğunun kendi alt soyu yönünden koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının kararda gösterilmemesi,
Dosya kapsamına göre, suçu cinsel amaçla işleyen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/5. madesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.