Irza geçme suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2006 gün ve 2002/46 Esas, 2004/33 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında ırza geçme suçundan hükmolunan cezanın miktarına göre, 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanıklar Sadrettin ve Arif hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizine gelince;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve olayda katılanın dosyaya yansıyan maddi bir zararının bulunmadığı gözetilmeden kanundaki diğer şartlar da tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken zararın giderilmediğinden de bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi kapsamında sanıklar hakkındaki hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.