Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2010 gün ve 2010/143 Esas, 2010/600 Karar sayılı hükümler ile aynı Mahkemenin 05.10.2010 tarihli temyiz talebinin reddine dair Ek Kararının süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Tutuklu olan sanığın, yüze karşı verilen 08.06.2010 tarihli hükümleri 26.07.2010 tarihinde ve cezaevinde iken 12.10.2010 tarihinde tebliğ edilen temyiz talebinin reddine dair 05.10.2010 tarihli Ek Kararı ise 04.01.2011 tarihinde kanuni bir haftalık süreleri geçirdikten sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, incelemeye konu hükümlerde ise kanun yolu, mercii ve süresi belirtilmekle birlikte, CMK.nın 263/1. maddesi uyarıca, tutuklu olan sanığın zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak veya bu hususta bir dilekçe vermek suretiyle hükmü temyiz edebileceği hususunun açıkça belirtilmediği ve bunun CMK.nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olduğu anlaşıldığından, 04.01.2011 ve 26.07.2010 tarihli temyiz istemlerinin süresinde olduğunun kabulüyle, temyiz talebinin reddine dair 05.10.2010 tarihli Ek Kararın kaldırılarak hükümlerin incelenmesine karar verilmekle gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.