Evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; mahkûmiyetlerine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2007 gün ve 2006/186 Esas, 2007/45 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesinden dosya gönderme kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinden sanığın lehine olarak vazgeçtiği anlaşılmakla temyiz incelemesinin diğer temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında 765 sayılı TCK gereğince tayin olunan hapis cezalarının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmiş olması karşısında tayin olunan cezanın tür ve miktarı itibariyle hükümlerin temyizi kabil olduğundan tebliğnamedeki temyizin reddi gerektiği görüşüne iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre Ocak 2004 olduğu anlaşılan suç tarihinin de karar başlığına yanlış yazılmasının mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıklara isnat olunan evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak suçunun 765 sayılı TCK.nın 237/5. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, sanık beyanları ve dosya kapsamına göre suç tarihi olarak tespit edilen 2004 yılı Ocak ayı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.