Aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ergani Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.12.2007 gün ve 2006/14 Esas, 2007/345 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin vaki temyiz talebinin reddine dair 10.01.2008 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece, sanığın 765 sayılı TCK.nın 237/4, 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uygulanmak suretiyle 300 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.09.2008 gün ve 188-208 sayılı Kararında açıklandığı üzere; 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesindeki "Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez" şeklindeki düzenleme uyarınca miktarına bakılmaksızın temyizinin olanaklı olduğu anlaşıldığından, asıl hükmün süresinde temyiz edilmiş olması da nazara alınıp, temyizin reddine dair 10.01.2008 tarihli Ek Karar kaldırılarak, işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan aralarında resmî evlenme olmaksızın evlenmenin dinsel törenini yaptırmak suçunun 765 sayılı TCK.nın 237/5. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, dosya kapsamına göre suç tarihi olarak tespit edilen 2002 yılı Şubat ayı ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 02.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.