Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine ve sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.04.2007 gün ve 2005/460 Esas, 2007/205 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün ve 2009/4-13-12 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, sanık ... hakkında atılı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi karşısında itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince 25.07.2010 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp gerekli karar verilebileceğinden, incelemenin diğer sanıklar hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Verilen cezaların türü ve miktarına nazaran sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin, aynı Kanunun 231/7. maddesi gereğince ertelemeden önce tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanık ...'ın mağdureyi aynı suç işleme kararı ve kısa zaman aralıklarıyla evlenmek amacıyla hürriyetinden yoksun bırakması eylemlerine ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Sanıkların mağdureyi cinsel amaçla ve evlenmeye zorlamak için kaçırdıkları anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı TCK.nun 109/5. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış hakları korunmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.