Sarkıntılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair, Niğde Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2006 gün ve 2005/1415 Esas, 2006/96 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılan vekilinin 10.03.2006 tarihinde tefhim olunan hükmü, 1412 sayılı CMUK.nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 14.04.2006 günlü dilekçe ile temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanığın temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığa isnat olunan sarkıntılık suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıl asli zamanaşımına tâbi olduğu, karar tarihi olan 10.03.2006’dan inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.