Fuhuş ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ile ...'un yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2007 gün ve 2005/943 Esas, 2007/226 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.11.2007 günlü, 2007/211806 sayılı tebliğnamede sanık ... müdafiin de temyizi bulunduğundan bahisle, sanık ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili de görüş bildirilmiş ise de; sanık müdafiin yargılama aşamasında çekilme dilekçesi verdiği, çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edildigi, buna rağmen hükmün müdafiin yargılama aşamasında yetki verdiği Avukat ...'ye tebliğ edildiği, söz konusu avukatın 30.05.2007 tarihli dilekçesi ile kendisine yetki veren avukatın vekillikten çekildiğini bu sebeple davayla ilgisinin kalmadığını belirterek tebliğin asile yapılmasını talep ettiği, hükmün sanık ...'ye tebliğ edildiği dosya içerisinde sanık ... veya başka bir vekilinin temyiz dilekçesi bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesinin, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkûmiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeden sonra uygulanamayacağı gözetilmeden, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi, kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmü 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak bunun yerine “hükümlünün 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;
Mağdurenin beyanlarına, sanık savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre mağdurenin rızasıyla sanıkların yanında kalmadığına ve sanıkların mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanıkların beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,
Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.