Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda: atılı suçtan beraatine dair Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2010 gün ve 2010/174 Esas, 2010/392 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemede tanık olarak dinlenen mağdureler Nesrin ve Keziban'ın soruşturma aşamasındaki beyanları, 19.01.2009 tarihli olay yakalama tutanağı ve tüm dosya içeriğine göre; Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğine bağlı ekip tarafından sanığın fuhşa aracılık yaptığı yönünde ihbar alınması üzerine sanık tarafından kullanılan telefon, görevli polis memurlarınca müşteri olarak aranmak suretiyle fuhuş amaçlı kadın temini için kişi başı 70 TL karşılığında anlaşmaya varılması üzerine, sanığın bildirdiği adrese gidildiği ve sanığın görevli polis memurlarına mağdureleri temin ettiği, ilişki için odalara geçileceği sırada memurların kimliklerini açıklaması şeklinde sabit olan olayda sanığın, müsnet suçtan mahkûmiyeti gerektiği halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi de gözetilerek CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.