Evlenme vaadiyle kızlık bozma ve hakaret suçlarından sanık ... ve hakaret suçundan sanık ...’nun yapılan yargılamaları sonunda; beraatlerine dair Bilecik Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 2005/207 Esas, 2005/447 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
30.05.2005 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında katılan mağdure ...'a yönelik hakaret suçundan dava açılmadığından, katılan ...'in diğer kişilere karşı hakaret suçundan görülen davaya katılamayacağı ve bu suçları temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, hakaret suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında evlenme vaadiyle kızlık bozma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığa atılı evlenme vaadiyle kızlık bozma suçunun 765 sayılı TCK.nun 423. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın sorgusunun yapıldığı 12.07.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.