Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine, mala zarar verme suçundan beraatine dair Çine Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 2008/616 Esas, 2009/368 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığın mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmünü gerekçesi dışında temyiz etmede hukuki menfaati bulunmadığından, kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden ise Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kabil olmadığından, bu hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA, 28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.