Cinsel taciz suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Urla Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.07.2009 gün ve 2009/236 Esas, 2009/398 Karar sayılı hükme karşı sanığın vâki temyiz talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 15.09.2009 gün ve aynı sayılı Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanığın, 03.11.2009 tarihinde tebliğ edilen temyiz talebinin reddine dair 15.09.2009 tarihli Ek Kararı 17.11.2009 tarihinde kanuni bir haftalık süreyi geçirdikten sonra temyiz ettiği anlaşılmış ise de; Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, incelemeye konu Ek Kararda ise mercii, başvuru şekli ve süresinin belirtilmediği gibi kanun yolunun da hatalı belirtildiği ve bunun CMK.nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olduğu anlaşıldığından, Ek Karara karşı yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü:
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy