Tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2010 tarih ve 2008/237 Esas, 2010/632 Karar sayılı hükümlerin sanıklar ... ile sanık ... müdafii ve aynı Mahkemenin 13.04.2011 tarihli temyiz talebinin reddine dair Ek Kararının ise sanık ... tarafından Yargıtayca incelenmesinin istenilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 13.03.2012 gün 2012/386-99 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, yokluklarında verilen ve kendilerine usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmün sanıklar ... tarafından yasal bir haftalık süreden sonra temyiz edildiği, sanıkların bulunmadığı son duruşmada hükmün tefhimi sonrasında "...kararın tefhim/tebliğinden itibaren 7 gün içinde..." şeklinde yer alan ibarenin tefhimde hazır olmayanlar yönünden yanıltıcı olmayacağı gözetildiğinde tebliğnamedeki temyiz başvurusunun süresinde olduğu yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek sanık ...'in temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin diğer sanıklar ve sanık ... müdafiin temyiz istemleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıkların aynı suç işleme kararı kapsamında ve değişik zamanlarda katılanı tehdit ettikleri anlaşıldığı halde, TCK.nın 43/1. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle, 13.04.2011 tarihli Ek Kararın ve delillerle iddia ve savunma duruşma
göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık ... müdafii ve sanık ...'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle bu sanıklar hakkında tehdit ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan usul ve kanuna uygun olan hükümlerinin ONANMASINA, 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.