Irza geçme ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...’nün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/53 Esas, 2009/150 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece sanık hakkında 13.06.2006 tarihinde verilen ilk kararın yalnızca sanık müdafii tarafından sanığın mahkûmiyetine ilişkin olarak temyiz olunup sanık ... hakkında alıkoyma suçundan mahkemece kurulan 13.06.2006 günlü beraat hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiği halde, mahkemece aynı suçtan 11.12.2009 tarihinde verilen beraat kararı hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde bulunduğundan; mağdure vekilinin alıkoyma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin REDDİYLE, temyiz incelemesinin ırza geçme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurenin kovuşturma aşamasındaki beyanında sanık hakkındaki şikâyeti bulunmadığından ve davada katılan sıfatını almadığından davayı temyize hakkı bulunmamakla, mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 25.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.