Sarkıntılık suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Tefenni Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2010 gün ve 2009/50 Esas, 2010/3 Karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin, ceza miktarı yönünden kesin olduğundan bahisle reddine ilişkin 07.05.2010 tarihli Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsevcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Mahkemece, sanığın 765 sayılı TCK.nın 421/2, 59/2 ve 647 sayılı Kanunun 4. ve 5. maddeleri uygulanmak suretiyle 1350 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 23.09.2008 gün ve 188-208 sayılı kararında açıklandığı üzere; 647 sayılı Kanunun 4/4. maddesindeki ''Bu hükmün uygulanması, kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez'' şeklindeki düzenleme uyarınca miktarına bakılmaksızın temyizinin olanaklı olduğu anlaşıldığından, asıl hükmün süresinde temyiz edilmiş olması da nazara alınıp, temyizin reddine dair hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olan 07.05.2010 tarihli Ek Karar kaldırılarak işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Oluş ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesinde düzenlenmiş sarkıntılık suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, sanığın lehine olan aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 26.02.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy