Reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymaya teşebbüs etme, müessir fiil ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme suçlarından hükümlü ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın uygulanıp uygulanmayacağı ile ilgili olarak, ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden bozma üzerine verilen 04.12.2009 gün ve 2009/317 Esas, 2009/483 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre 5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilip buna göre 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet etme suçundan hükümlünün cezasının yeniden belirlenmesine ve müessir fiil suçundan 765 sayılı TCK uyarınca kurulan hükmün lehe olduğunun kabulü ile kurulan hükümlere yönelik hükümlü müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Hükümlü hakkında reşit olmayan mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan 5237 sayılı TCK hükümlerinin lehe kabulü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen hükümlü müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın minübüs içinde bulunan mağdureyi kaçırmak istediğinde araçta bulunan mağdurenin akrabası olan Göksel'in ciddi direnci ile karşılaşması ve minübüsün kalabalık olması nedeniyle mağdureyi kaçıramayacağını anlayan sanığın eylemine son vermesinde 5237 sayılı TCK.nın 110. maddesindeki kendiliğinden vazgeçme koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden bu madde uyarınca indirim yapılarak lehe kanunun belirlenmesi,
Kanuna aykırı, hükümlü müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlü uyarlama yargılamalarında kazanılmış hakkın bulunmadığı da gözetilerek hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.