Cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin kül halinde cinsel taciz suçunu oluşturduğunun kabulüyle beraatine dair Alaplı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.01.2010 gün ve 2009/278 Esas, 2010/14 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamından sanığın üzerine kayıtlı telefonlardan katılana ait telefonun aranmamış olduğunun anlaşılması, ... İşletme Şefliğinin 09.08.2005 tarihli yazısında katılanın kullandığı .... numaralı telefonun santralden yapılan kontrol ve muayeneler sonucu rahatsız edilmediğinin belirtilmesi, katılanın ifadelerinde yalnızca sanığın sesinin kendisini telefonda rahatsız eden şahsın sesine benzediğini söyleyerek kesin bir teşhisde bulunmamış olması, sanığın inkara yönelik savunmaları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden öte kesin ve inandırıcı delil mevcut olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.