Zorla kaçırıp alıkoydukları mağdureleri kendiliğinden serbest bırakma suçundan sanıklar ... ve ...’nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraatlerine dair Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.05.2006 gün ve 2004/247 Esas, 2006/223 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklara isnat olunan suçun kanun maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanıkların sorgularının yapıldığı 30.11.2004 tarihiyle inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy